Prada serienummerchecker, en waarom er geen datum in zit

Op een klein wit label, ingenaaid in de tas, meestal bij het ritsvakje of langs de binnenvoering. Sommige stukken hebben ook een hologramsticker met een combinatie van letters en cijfers. Kleine lederwaren zijn minder consistent dan handtassen.

Het serienummer vertelt het je niet, en dat is het eerlijke antwoord, geen ontwijking. Prada codeert geen productiedatum in het nummer. De datum werd op het moment van aankoop op de Authenticity Card geschreven. Heb je de kaart, dan staat de datum erop; heb je hem niet, dan moet de tas zelf gedateerd worden op basis van de constructie. Sites die een Prada-datumdecoder aanbieden, beantwoorden de vraag in plaats van de data te lezen, dus wat zo'n site voor jouw serienummer teruggeeft, is verzonnen.

Twee dingen, en geen van beide is een datum. De lange code, in de vorm van BN1786, is de artikelcode: die identificeert de stijl, het materiaal en de productiepartij, zo houdt Prada bij wat het maakte, niet wanneer. Het korte nummer ernaast, één tot drie cijfers, is een fabriekscode, en de CQC-authenticatiehandboeken publiceren de lijsten die dit aan een land koppelen: 164, 165, 173, 175, 194, 208 en 224 zijn Chinese productie, 8, 18 en 38 zijn Vietnam, 197 en 194 zijn Turkije, 203 en 204 zijn India, 211, 213 en 231 zijn Spanje, 158 en 185 zijn Roemenië, en alles wat niet op die lijsten staat is meestal Italië. De volledige tabel staat hierboven op deze pagina.

Chinese productie, volgens het beste beschikbare bewijs. De tabel van het oudere handboek vermeldt 164 en 165 onder China en vervolgens opnieuw onder Italië, en daar komt de verwarring vandaan, en een westerse codelijst die online circuleert herhaalt precies dezelfde dubbele vermelding. Het nieuwere handboek is degene die het oplost: het noemt 164 en 165 bij de veelvoorkomende Chinese productiecodes en zegt vervolgens duidelijk dat elk nummer dat het niet aan een ander land heeft toegewezen meestal Italiaans is. Dat maakt de Italië-rij een restcategorie in plaats van een tweede claim, wat ook verklaart waarom die rij ook 158, 194, 208 en 224 herhaalt, nummers die het nieuwere boek aan Roemenië, Turkije en China toewijst. Lees 164 of 165 dus als China, en controleer dat vervolgens tegen het made-in-label, dat werkelijk vastlegt waar een tas is gemaakt. Een Prada die buiten Italië is gemaakt is geen vervalsing; Prada produceert al jaren in meerdere landen. Let op wat de vraag niet is: geen van beide lezingen zegt iets over wanneer het stuk is gemaakt.

Een verkoopmedewerker vult die in bij de aankoop: het serienummer, de modelnaam, de artikelcode, de kleur, de materiaalgroep, de aankoopdatum en de plaats van aankoop. Het is een witte kaart, vaak in een zwarte envelop, ongeveer creditcardformaat. Het is de enige plek waar een datum voorkomt. Bij actuele stukken is de kaart grotendeels vervangen door een NFC-tag die in het product is ingebouwd, die volgens Prada meestal onzichtbaar is en bij lederwaren dicht bij het externe logo, de gesp of het interne made-in-label zit, en bij schoenen onder de zool van de linkerschoen. Ermee tikken met een telefoon is de manier waarop Prada verwacht dat een actueel product wordt geverifieerd, en het is de enige verificatiemethode die Prada's eigen echtheidspagina beschrijft.

Nee. Kaarten gaan verloren, en een gebruikte tas zonder kaart is volkomen normaal. Elke gerenommeerde authenticatiereferentie zegt dit expliciet. Een ontbrekende kaart als bewijs van een vervalsing behandelen is een van de meest gemaakte fouten door kopers.

Nee. Prada publiceert er geen, en geen enkele derde partij heeft een legitieme kopie. Prada's eigen echtheidspagina noemt het serienummer helemaal niet: gevraagd hoe je weet dat een item echt is, antwoordt de pagina dat Prada alleen verkoopt via zijn eigen winkels, prada.com en een geautoriseerd retailnetwerk, en dat de echtheid wordt gegarandeerd via het Aura Blockchain Consortium, dus via de NFC-tag in het product en niet via een op een label gedrukt nummer. Elke site die claimt een Prada-serienummer tegen Prada's administratie te controleren, doet dus niet wat hij beweert. Wat wel te controleren is, is of de vorm van het nummer, de fabriekscode, het made-in-label en de tas met elkaar overeenkomen.

Nee. Vervalsers kopiëren serienummers, en een nummer dat er correct uitziet is een van de makkelijker te vervalsen kenmerken. Het verhoogt de ondergrens, maar beslist niets. De stiksels, het gewicht van de hardware, de voering en het logo-lettertype doen veel meer werk, en dat geldt ook voor of de fabriekscode en het made-in-label met elkaar overeenkomen.

Nee, en niemand publiceert voor beide een sleutel. De hologramsticker draagt een combinatie van letters en cijfers en de kaart draagt een viercijferige code, en de nuttige test voor beide is overeenstemming in plaats van decoderen: de code op de kaart moet overeenkomen met die op het label. Prada's eigen echtheidspagina noemt de sticker, de kaart of het serienummer helemaal niet en beschrijft alleen de NFC-tag en het digitale certificaat, er is dus geen door het merk gepubliceerd patroon om te lezen en ook geen professionele referentie publiceert er een. Wie aanbiedt een Prada-hologram te decoderen, is aan het gokken.